Als een Trojaans paard glipte ze binnen
in onze verwelkte tuin van Eden.
En zoals Eva je voordeed, plukte je de verboden vrucht.
Maar ik was degene die werd verbannen
Hoe ironisch, deze vlucht
Hoe verraderlijk, die slang
Die uit het hout glipte
En zich als de Midgaardslang rond jouw wereld wurgde.
Hoe voelt het om wanhopig naar de liefde te snakken, in een gedoemde val?

I’m right here
Yeah, over here
Just look.
NO, REALLY LOOK.

Yes, there, the playlist.
It’s for you.

And look over there
The poetry, it’s for you.
Just look.
No, really look.

Yes, here, it’s me.
Waiting for you.

I’m right here
See, you have to know
Just look.
Yes, find me.

KUT, GODVER-
‘T is weer zover
Alweer een dag verscheten en een droom minder – door een droom meer-
Dromen is voor de dode en misschien ben ik wel leeg van binnen, maar in mijn zielepoot longen zit lucht.
En ik zou het niet anders willen.
WANT HOE ANDERS KAN IK SCHIJTEN OP AL HET ANDERE DAT LEEFT EN HOE ANDERS KAN IK PLEZIER VINDEN IN MIJN EIGEN LEVEN VERKLOTEN.
godvershit ‘t is weer zover.
Smijt alles van de tafel en ga erop neuken met die ene nieuwe prof.
Of laat maar- hij heeft een baard
Misschien volg ik nog wel eens jouw suive-moi
Laat mijn lippen jou nog een laatste keer strelen
Of misschien verdwijn ik een ander leven zonder ooit nog om jou – of iemand anders- te geven.
Ben ik daar niet voor gemaakt?
Hartenbreuken ken ik zeker maar hartenbreken is me onbekend, misschien is dat wel mijn talent?
Dwaas van me om te denken dat je iets zou geven!
Twee bomen, samengegroeid, kunnen nog steeds gaan langs eigen wegen.

Nog een laatste kus en dan stap ik op de bus naar
Die Zien We Nooit Meer Terug

Going deep into the water
Reaching the surface
Floating like a whale
dead for too long
Rotting flesh
near exploding
My head, my head
Death

You should have let me drown
Held me under the water
But what’s the point of suicide
When it becomes murder?

I wouldn’t mind washing on shore
The sharks can come and get me
Ships could wreck my body
I was born to fuse with the soil

And you will find me,
in the corner of the sea
As food for the living
Don’t forget to smile
And take a picture
as you pass by
On the waves
Of eternal loneliness

Waar krijg ik nog lucht?
Binnen deze warboel
Stikken en kotsen

Tot het opnieuw kalmer wordt.

Hoor het suizen van mijn longen
In stilte verwrongen
Alles is gegeven en
Alles is genomen

Wat ik krijg is de aarde en de aarde krijgt mij.
Eindelijk één.
Jaren van eenzaam verlangen, vervagen en worden vervangen.
Die vervagen en worden vervangen, door een band sterker dan verlangen.
Aarde, ik nestel me in je eewige armen.

Ik dacht dat jij het was. Altijd blijvend.
Mooie dingen vergaan, echter.
Die cyclus van komen en gaan
Komen en gaan
Komen en gaan
Was je maar oprechter.
Was ik maar nuchter.

Snak snak snak
Hoor je dat?
De koordjes zijn aan het breken
In mijn hoofd begint het dansen
Zal ik jou het ook leren?
Het is heel simpel
Sla je hoofd hard genoeg tegen de muur
En
Drink alcohol tot je bijna sterft

Ja, doe dat en je zal zien
Het dansen begint vanzelf.

Snak snak sn-
Het laatste koordje
Het heeft een geweten
Blijf maar hangen, kleine soldaat
Ooit knap jij ook
Dan kan het feestje pas echt beginnen

Ik zou kunnen gaan en niets achterlaten
Maar ik vrees voor die resten die me nog resten
Ze zullen blijven plakken, ze zullen wegen.
Ze zullen me overtuigen om te blijven leven.

Ik zou willen gaan zonder de aanwezigheid van egoïsme.
Die me altijd besluipt in eenzame en onbesliste uren.
Ik zou willen gaan.
Zonder jou. Zonder mijn moeder.
Ankers die geen ankers zijn, maar me toch houden waar ik ben.

Hoeveel tijd er nog zit tussen nu en het verlopen van mijn vermogen om niet aan mijzelf te denken is ongekend
Misschien is het morgen
Of nooit
Misschien wel binnen 10 seconden.

Ik zou willen gaan maar waar moet de weinige liefde die ik krijg dan heen?
Waar gaat die heen?
Breken, is anderen breken.
Je kan nooit winnen.
Nooit winnen.

Soms staar ik naar een trein en vraag ik me af waarom ik niet gewoon zou springen.

PART 1

Commuting between lovers
That’s not what I’m in for
Ex……communication
I didn’t just lose a friend
I lost a life, a future

PART 2

How am I supposed to survive
A sacrifice on a one man’s show?

PART 3

Still, when everything is still
And the presence of you lingers
I tried to find forgiveness
But I won’t throw you a lifeline anymore

PART 5

I screamed in pain, everytime
How could you never hear?
Blood dripped
from the places
                        where                         I tried

                                          to

                                                hold

Myself

                                                           Together

PART 4

I am right were you left me.

SHAMEFUL PART 5

Love never felt like a lie
When I was in your arms
The conclusion:
(To all the late night thoughts
And the endless emotions
The loneliness, in absence)
The door is open
I’d choose you everytime

REFLECTIVE PART 5

But wait-
You left me.

PART 6

I miss your smile when I look in the mirror and don’t have one of my own.
Sadness sometimes lingers…

…where love seems to fail.
And It grows. Sadness grows.

PART 7

I miss your poetry and I miss your music.
And I miss us. I miss us. I miss us. But.
Duty called, you have to fuck me again.
It’s how you interpret it, I guess?

PART 8

Wishing my reflection showed a bit more of her
You always liked the way she smiled with light
Whilst I am made of dark circles
Deceiving, how a surface can lure, isn’t it?

PART 9

Something breaks everytime I think about your old house.
The cherry tree we left there and how it made you look so small.
All the times you played the guitar and told stories.
Things never go the way they’re supposed to go.

and I like to think we were happy

Watching ants and eating ice cream. Smiling at stangers, because we’re in love.
We can take all the drugs, but nothing ever really kicks in like this love, doesn’t it?
Highs and lows, but never not under the influence.

PART 10

she wore your clothes

while you took off mine

PART 11

There was a forest
A blanket on the grass
And some people
but they faded.

Just us, the stars
A whispered story
And our friends
already wasted

How I wish I could go back

PART 12

I see her from time to time

And it makes me think of you

While I just want my peace.

THE END

I have buried you under the cherry tree
Where a white cat once used to sleep

Your presence, like drugs
Manic to get more, more
More more more more
Ironic, that forgetting
Is what the drugs are for

Swallow all the pills
(Like I swallowed you)
Emotions on the go
Sad, that suppressing
Is what the drugs are for

Slow dancing, eyes closed
Pretending to exist in dreams.
But failing to believe
Frustrating, that feeling
Is what the drugs are for

We built something with nothing
A house where even the dead could not live
Our yard and flowers, they perished
Maybe we should have made something between the weeds,
for they will live forever
They will grow and make their home
between the ruins of us

The annihilation of us, we should mourn
But when the death of love
Showed up at our door, we just said welcome
And left the door wide open
-without hesitation
Maybe we just knew it too well
Or maybe we just didn’t know at all

Between then and now, I have died every day
Trying to recreate, trying to mend
But it wasn’t enough, it never will be
We’re different from what we thought
Made out of delusion and vanity
Nevertheless, we have learned to love