Uitvaart

Op de hoek van de tafel, staat mijn mok. En ik vraag me af of ze zich ook afvraagt wat ze daar doet.
In een vreemd huis, met vreemde handen en vreemde meubels. Jou kent ze wel, maar jij hebt nooit van ze gehouden.

Ik weet dat ze niet meer aan mij denken. Mijn mokken. Maar soms zit ik ergens mijn handen te warmen een een saaie mok en dan verlang ik naar die ene mooie met de golden retriever en vraag ik me af waarom ik het niet allemaal heb laten afbranden als ik toch alles moest achterlaten.