Als een Trojaans paard glipte ze binnen
in onze verwelkte tuin van Eden.
En zoals Eva je voordeed, plukte je de verboden vrucht.
Maar ik was degene die werd verbannen
Hoe ironisch, deze vlucht
Hoe verraderlijk, die slang
Die uit het hout glipte
En zich als de Midgaardslang rond jouw wereld wurgde.
Hoe voelt het om wanhopig naar de liefde te snakken, in een gedoemde val?